Vier jaar geleden maakte ik bij mijn vrienden onbeschrijflijk de blits door voortdurend uitslagen van de presidentiële verkiezingen in de VS goed te voorspellen. Ik las natuurlijk gewoon de blog van FiveThirtyEight, de voormalig honkbal-statisticus die zich ineens op de politiek richtte. Het is het pseudoniem van Nate Silver, die afgelopen verkiezingen volgde voor de New York Times. Weer voorspelde hij bijna alles goed. Hij hield telkens vol dat Obama zou winnen, tot ergernis van de zogenaamde campaign-watchers. Zo was er natuurlijk weinig aan. De schaamteloos opportunistische bloggers van Politico begonnen een waar offensief tegen Silver. Oh, wat kreeg hij gelijk. Natalia Cecire schreef een mooi stuk over de Nate Silver hype, waarin ze de juiste vragen stelt. Waar moet campagne-journalistiek nu eigenlijk over gaan? En waarom krijgen er toch steeds zoveel competente malloten het podium?
Aantekeningen over journalistiek en cultuur
