Brullende motoren

Haar tweede boek The Flamethrowers is een grote (Amerikaanse) fantasie over de tijd dat er nog écht iets gebeurde. Toen er van alles broeide in Europa: de Rote Armee Fraction in Duitsland, de Rode Brigades in Italië. De tijd dat er echte vrijheden op het spel stonden en er doden vielen.

KushHaar hoofdrolspeler Reno gaat er eerst voor naar New York. Daar ontmoet zij de Italiaanse zoon uit een familie motorfabrikanten. Ze treffen elkaar in de avant-gardistische kunstscene die zich in de jaren zeventig verschuilt in SoHo. Reno leeft erop los, voelt zich vooral aangetrokken door brullende motoren en kunstenaars. Het brengt haar van Nevada naar New York, naar de demonstraties in Rome.

Het wordt zinderend gebracht door Kushner. Alle registers gaan open. Elke paragraaf is een treffende analyse en elke gebeurtenis een parabel. Alles is groots en meeslepend. Dit boek zegt veel over kunst, over terrorisme, over hoe je moet leven, waarvoor je moet strijden. De beroemde recensent James Wood werd zo enthousiast dat hij Kushner prompt vergeleek met Gustave Flaubert, toevallig ook een van haar eigen lievelingsschrijvers. Minder enthousiaste recensenten vinden dat het verhaal uit zijn voegen barst door alle ideeën en gedachtes en nooit echt tot leven komt.

Ach. De verwachtingen waren ook wel hoog. Na haar veelbelovende debuut Telex from Cuba werd zes jaar uitgekeken naar de opvolger. Ondertussen groeide Kushner uit tot publiekslieveling. Omdat ze niet in New York of San Francisco maar in Los Angeles ging wonen en kunstkritieken schrijft voor het hippe tijdschrift BOMB. Maar voor The Flamethrowers nam ze flink de tijd, want Kushner houdt van gróte verhalen, brullende motoren, revoluties en levensgevaar. Dat mag soms best een beetje stevig worden aangezet.

---

Tags:
, , , , ,

Gepubliceerd op: 9 July 2013


© 2012 Tim de Gier • Gedreven door WordPressContact • Hosting door OxilionTypekit colofon • Etc