We moeten af van het keurslijf van een traditioneel journalistiek artikel, blogt hoogleraar journalistiek Jeff Jarvis eind mei. Bloggers en Twitteraars zijn meestal direct ter plaatse en organiseren een constante stroom aan informatie. Als een omaatje in haar rolstoel in de Amstel belandt dan volg je het nieuws beter door gelijk op Twitter te zoeken dan te wachten op het artikel van de uitrukkende AT5 journalist. De achtergrond breng je in beeld met een paar effectieve links, ook daar heb je de journalist niet voor nodig.
Reden voor Franse journalist Frédéric Filloux om gelijk te reageren: jazz is geen nevenproduct van hiphop. Volgens hem zijn artikelen juist de essentie van journalistiek. Zij hebben een centrale rol, nu de stroom aan informatie zo groot is geworden. Het artikel van de ervaren journalist gidst, corrigeert fouten, roddels en uitwassen in de maalstroom van de burgerjournalistiek. Een journalist kan een goede achtergrond niet uitbesteden; het is juist zijn taak om deze te beschrijven.
Vandaag op de blog van Jarvis een reactie. De discussie is interessant, als je bereid bent om door de persoonlijke aanvallen van Filloux en Jarvis heen te lezen.
Come on Jeff. You are way too smart to seriously believe what you’re saying. Or maybe you need clicks on the Buzz Machine to cash in on your AdSenses.
En:
I fear Filoux’s still upset with me because I could not bear and dared criticize the discussion on a panel he ran at the e-G8 in Paris.
Uiteindelijk vermoed ik dat Jarvis gelijk heeft dat beide kemphanen (Jarvis weigert de naam van Filloux goed te spellen) het meer met elkaar eens zijn dan ze toe durven geven. Print en online journalistiek vinden elkaar als de professionele journalistiek de amateurjournalisten helpt hun informatie te verwerken. Link als journalist naar externe bronnen, naar de twitteraars en bloggers ter plaatse die de moeite waard zijn en geef ondertussen de achtergrond. Wees de gids. Laat niet twintig journalisten erop uit trekken om hetzelfde verhaal te schrijven maar laat de specialist de conclusies trekken als de stof van een grote gebeurtenis is gaan liggen. Zo voeg je als professionele journalist waarde toe aan een gebeurtenis.
Interessante blogpost. Je hebt het nu voornamelijk over print en online journalistiek. Daarmee wordt wel heel erg makkelijk over de televisiejournalistiek heen gestapt. Elke zender (ook de Publieke Omroepen) hebben een (commercieel) belang om zo volledig mogelijk beeldend nieuws te berichten. Dan moet men dus ter plekke zijn.
Ik ben het eens met de stelling dat journalisten zich vooral op achtergronden van het nieuws moeten richten, maar de directe aanleiding van zo’n nieuwsbericht is daarbij minstens zo belangrijk. Professionele journalisten kunnen ook waarde toevoegen nadat ze aanwezig zijn geweest bij een gebeurtenis. Sterker nog, ter plaatse kan de journalist met betrokkenen praten en zijn de meeste herinneringen van die betrokkenen nog vers. Dat voegt juist waarde toe.
Ja, maar ook dan vul je de waarde vooral achteraf in. Voor beelden van het moment zelf maakt ook televisie al gebruik van omstanders met hun smartphones.
Mijn collega Maurits Martijn wees mij erop dat de basis van de argumentatie van Jarvis is dat journalistiek niet een eindproduct is maar een proces. De dynamiek van de journalistiek is verandert, door de komst van sociale media, en het is ook aan de journalist om die dynamiek in kaart te brengen.
Nu leek hij voor het eerst te roepen dat Twitter de journalistiek helemaal vervangt, waar Filloux zich tegen verzet, maar dat nuanceert Jarvis vandaag dus op zijn blog.